" Ποιός σε πείραξε;"

Κάποιο πτηνό τρύπωσε μέσα μου και πετά. Τα φτερά  του κινούνται πολύ  γρήγορα. Βρίσκεται κάπου στο στομάχι. Τώρα ανεβαίνει προς τα πάνω... Να το έφτασε στο στέρνο. Εκεί υπάρχει ακόμα λιγότερος χώρος για να κινηθεί με αποτέλεσμα να με πιέζει πάρα πολύ.  Δεν χωρά  ούτε εκεί  και ανεβαίνει ακόμα πιο πάνω, μα περιορίζεται ακόμα περισσότερο και αρχίζει να δένεται. Γίνεται από μόνο του ένας κόμπος  για να χωρέσει! Άραγε βγαίνει αυτό από εδώ μέσα τώρα; Ας μη δώσω σημασία. Από την άλλη σκέφτομαι να τα ξεράσω όλα και αυτό μαζί. Δεν μπορώ. Μπορείς εσύ να μιλήσεις με έναν κόμπο να έχει φτάσει στο λαιμό σου και να καταλαμβάνει τόσο χώρο; Πρόσεξε τώρα τι σκέφτομαι... Επειδή δε μπορώ να μιλήσω λόγω κόμπου από πτηνό (αστείο ε;) , το πρόσωπό μου μάλλον αλλάζει όψη. Μοιάζει διαφορετικό γιατί η φωνή θέλει να βγει μα οι φωνητικές χορδές πιέζονται... μάντεψε από τι. Εκείνη λοιπόν διαχέεται αθόρυβα μέσα στο κεφάλι μου και καθρεφτίζεται έπειτα στο πρόσωπό μου. Τώρα λοιπόν εξηγείται γιατί όταν με είδε κάποιος ρώτησε: 

" Ποιός σε πέιραξε;"

 "Κανείς.", απαντώ

"Σίγουρα;", λέει

"Ουφ, σαν τη μαμά μου κάνεις! Κανείς δε με πείραξε.", κλείνω και δε δέχομαι άλλη ερώτηση.

Αυτή η ερώτηση  ηχεί στα αυτιά μου όλο και πιο δυνατά  από εκείνη τη στιγμή και ας μη μου μιλά κανείς! Τί χαζή που είμαι! Φυσικά και κάποιος με πείραξε. Αυτός είναι, ναι! Αυτός που όλο

πάω να μιλήσω και με διακόπτει

πάω να φωνάξω και με φυμώνει

πάω να περπατήσω και μου βάζει τρικλοποδιά

πάω να ανοίξω τα χέρια μου και μου τα δένει.

Τον βρήκα! Τώρα όμως; Μία απλή διαπίστωση... Τώρα νομίζω πρέπει να τον σταματήσω.

Λοιπόν πάω.. Πάω να του βάλω εγώ τρικλοποδιά. Θα προσπαθήσω να μπω μπροστά του και θα σταθώ εκει. Ωραία, πηγαίνω σιγά σιγά. Έφτασα!  Μα πως, τί είναι αυτό; Ένας τοίχος! Μου κρύβεται από πίσω, μα γιατί όμως; Κρύβεται και από μένα;  Νομίζω τώρα εξηγούνται όλα! Έχει αυτόν τον τοίχο εδώ και γι' αυτό συμπεριφέρεται έτσι και σε μένα. Αφού  έχει μάθει με αυτό το εμπόδιο εδώ... Μα πως το έχτισε αυτό το πράγμα; Γιατί;  Nομίζω το μόνο που θέλω να κάνω τώρα είναι να τον γκρεμίσω και να αφήσω τα "γιατί". Ίσως μου πάρει λίγο χρόνο επειδή βλέπεις είναι πολύ ψηλός και γερός. Ξέρεις τι θα κάνω; Αφού τον γκρεμίσω θα βάλω στη θέση του έναν άλλο από διαφορετικό υλικό για να μην τον αφήσω τελείως απροστάτευτο,  θα είναι ένα διάφανο υλικό! Όχι, όχι πάλι θα εμποδίζεται...  Από αέρα θα είναι , από αέρα κοπανιστό!! Να γκρεμίσεις και εσύ τον δικό σου και να φτιάξεις έναν τέτοιο! Είδες; Δεν θα είναι και τόσο δύσκολο! Θα δεις μάλιστα που από εδώ και πέρα τα λόγια και τα αγγίγματά μας θα φτάνουν πιο έυκολα από τον έναν στον άλλον...

Καλό Γκρέμισμα!