Βαριές σκέψεις που για να μη γίνουν βαριές κουβέντες, βαραίνουν την ψυχή σου.
Στέκονται εκεί και η κίνησή τους μοιάζει με αυτή της μπάλας που πετάς με δύναμη στο έδαφος και εμφανίζεται πάλι μπροστά σου με δύναμη ( το λεγόμενο bounce). Aν δεν καταφέρεις να την πιάσεις θα πέσει με δύναμη πάνω στο πρόσωπό σου. Έτσι ακριβώς και οι σκέψεις...και αφού τις πιάσεις για να σωθείς εκείνες σου ξεφεύγουν πάλι. Τότε καθώς πάνε να κινηθούν, τα τοιχώματα του σώματός σου γίνονται καθρεύτες και αντανακλάται εκεί η όψη τους ( το λεγόμενο reflection). Το αποτέλεσμα; Τρομάζουν οι ίδιες με το είδωλό τους. Έπειτα απεγνωσμένες πάνε απλά να ακουστούν μα δημιουργείται πολλαπλή ηχώ ( ο λεγόμενος αντίλαλος) από τα τόσα εμπόδια που βρίσκουν μπροστά τους.
Είναι ανυπόφορος όμως αυτός ο Αντίλαλος!
Λέω να τις αφήσω να βγουν έξω και ας είναι όσο βαριές θέλουν. Eγώ θα τους δείξω απλά το δρόμο και το ξέρω πολύ καλά πως δεν θα χαθούν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου